جرات کن بگويى: «من»! جرات کن بگويى: «من»! جرات کن، جايگاهت را طلب کنى همين جا و همين الان! خودت را از دست ترس برهان؛... خودت را از دست انتظارات بزرگ ديگران، آزاد کن! از خود گذشتگى شهيدوارانه، ثمرى ندارد. به خودت نگاه کن، با شادى و غرور! جرات کن بگويى: «من» جرات کن خواسته‌هايت را مطرح کنى؛ جرات کن تا به خودت اهميت بدهى؛ ارزش خودت را درياب! ٭٭٭ چگونه مرا باز خواهيد شناخت، وقتى که آن روز، از ايفاى رل محوله‌ام، دست بردارم و لبخندى بر گونه‌هاى سرخم نياندازم و آن چيزهاى دوست داشتنى را که ظاهراً زيبنده زنان است، به همراه انفعال، و سکوت گزيدن – وقتى که مردان حرف مى‌زنند- کنار بگذارم؟ ٭٭٭ اگر، يک روز، قدم پيش بگذارم، با خشم و عصيان، با صلابت و بزرگى و دهن بگشايم و از خواستهايم سخن بگويم، و هدايت و کنترل کنم، و تصميم بگيرم و سازش نکنم و نخواهم بيش از اين دختر خوبى باشم، آيا آن روز، مرا باز خواهى شناخت؟
ايا نيلسون – شاعر سوئدى